w Kłodzko godzina przerwy (czas na sielankę pod dworcem) i szynobusem dojechaliśmy do Międzylesia (tutaj już mniej ludzi). przy okazji dowiedzieliśmy się od napotkanych chłopaków, że nie wpuszczono ich do schroniska na Jagodnej, a właściciel powiedział, że jego obiekt nie należy już do PTTK i ma wszystko w d...! ciekawe, wiecie coś o tym? bo na stronie swojej nadal reklamują się jako PTTK.
z Międzylesia ruszamy w kierunku Śnieżnika szlakiem niebieskim. na polach grzeje niemiłosiernie, ale w lesie zaczyna się mokry śnieg i sporo błota, co nieco spowalnia marsz. nie spotykamy prawie nikogo, za to w schronisku pod Śnieżnikiem już tlumy, ale jeszcze przyjmują na glebę. Po przerwie wychodzimy w kierunku domku myśliwskiego - najpierw trochę szukamy szlaku, a potem zastanawiamy się czy to na pewno ta droga (nigdy tam jeszcze nie byliśmy). Przed 20-tą dochodzimy do domku - ludzi sporo, ale jeszcze miejsce jest. Później dochodzą jeszcze następni i w sumie tak z 40-50 osób śpi tej nocy. Dwa ogniska, impreza, granie i śpiewanie - i tylko grupie harcerzy zaczęło to w pewnym momencie przeszkadzać, ale uświadomiono im że to chatka, a nie pensjonat.
Rano ruszamy na Śnieżnik granicą polsko-czeską, mijając po drodze ruiny schroniska ze słoniem oraz źródła Moravy. Na szczycie mocno wieje, ale jeszcze nie ma ludzi, więc podziwiamy w spokoju widoki. W schronisku szał stonki (podobno wieczorem już nie wpuszczali ludzi na glebę), turyści się wręcz kocą. Szlak czerwony w stronę Czarnej Góry to wręcz autostrada... na Czarnej Górze robimy postój i wspinamy się na wieżę widokową, obserwując przy okazji miejscowego batmana w kocu
potem zejście do Siennej, gdzie chcieliśmy uzupełnić zapasy, ale sklepu jeszcze sie tam nie dorobili 
lądujemy więc w karczmie, dość drogiej, w dodatku na obsługę i posiłek trzeba było długo czekać, ale jedzenie było niezłe. na odchodnym poprosiliśmy o nalanie do plastikowej butelki piwa na wynos 
obsługa po konsultacji z kierownikiem spełniła nasze życzenie
trasa do Kątów Bystrzyckich to już pełen luzik. we wsi czeka na nas m.in. Buba i Mrowka, potem pojawia się i Baniak więc idziemy do szałasów gdzieś na polach. Szałas mały był w niezłym stanie, duży nieco rozwalony, ale szło się wyspać na sianku. a potem tradycyjnie - pulpa, wina, wódeczki, spirytusiki, piwa, granie, śpiewanie i przybijanie gwoździa przez niektórych
rano powrót do Kątów i, niestety, do domu...
fotorelacja:
http://picasaweb.google.pl/Pudelek2009/ ... yceKupiej#
Respect. Mimo wszystko, zazdroszczę weekendu. Serio 
...
?