ja wyruszyłem już w czwartek i z Jarnołtówka ruszyłem do schroniska pod Kopą.
po drodze ścigały mnie głosy jakiejś dzieciarni i kiepska kondycja... w schronisku tłum emerytów - jakaś wycieczka. Hałasem i cwaniakowaniem biją większość wycieczek dziecięcych. Pełny przegląd obuwia - od tenisówek po buty do kościoła... na Kopę nie poszli, bo szefowa stwierdziła, że jest już za późno (o godzinie 13.45).
Na szczyt miałem nie wchodzić, ale w końcu wlazłem rozmienić kasę i łyknąć Bernarda
następnie poszedłem niebieskim szlakiem do ruin zamku Leuchtenštejn i dalej chciałem skręcić na żółty, ale na krótkim, zarośniętym odcinku, zszedłem ze ścieżki i wtedy musiałem przegapić rozwidlenie...
pozostało mi zejść do Zlatych Hor
trochę pokrążyłem szukając oznaczonej na mapie drogi krzyżowej, ale znalazłem tylko dwie puste kapliczki
opuszczenie żółtego wyszło mi jedna na dobre, ponieważ zdążyłem do sklepu tuż przed zamknięciem o 17
Nocować miałem w ubytovni Praděd, ale od początku towarzyszyły mi jakieś złe przeczucia - i rzeczywiście, zastałem zamknięte drzwi. Numer telefonu, ale z mojej karty brak możliwości dzwonienia... fatalnie, co tu robić? Na szczęście facet z obsługi odpowiedział na moje smsy i dość szybko przyjechał - potem było już tylko sympatycznie. Dostałem nawet pościel, ręcznik i rolkę srajtaśmy
Wieczorny spacer po mieście przyniósł informację, że moja ulubiona restauracja jest czynna tylko do 18
na szczęście obok działa druga, a kawałek dalej spelunka, w której już kiedyś piłem z Eco
w piątek rano pociągiem, z przesiadką, jadę do Zulovej.
gdzie czekają na mnie już Eco (wędrujący od środy) oraz Grzesiek. Nieco piwkujemy, potem raczymy się langoszami w pobliskim sklepie i autobusem podjeżdżamy kawałek, pod wzgórze z ogromnymi meblami
drogą idziemy do Bergova, a następnie do Vilimovic, próbując na bocznej drodze złapać stopa. Zatrzymuje się jedno auto, facet chwilę gada, po czym stwierdza, że nie ma czasu i jedzie dalej... po chwili zjawia się drugi i nas podwozi
nocujemy na przełeczy Hraničky (Przełecz Gierałtowska), gdzie stoi fajna wiata, ale jednak rozbijamy namiot. Płonie ognisko, pieką się kiełbaski, chleb i grzyby i dopiero lekki deszcz oraz wiatr przepędzają nas do namiotu.
Nad ranem kilka razy straszy nas hałas samochodów, dobiegający z polskiej strony (jesteśmy kilkaset metrów od granicy) - ciągle nam się wydaje, że to jakaś straż...
Dopiero rano widać jaka przełęcz Hraničky jest piękna - to rozległa polana, na której kiedyś stała wioska Gränzdorf - mieszkało tutaj kilkaset mieszkańców, był kościół, gospoda, szkoła... po wojnie podzieliła los Gross Iser i obecnie nie zostało nic - poza jednym domem i słabo widocznymi ruinami.
W sobotę miało być pochmurnie i lać, a pogoda jak ta lala... kolejne kilometry są prawdziwą przyjemnością.
odwiedzamy jeszcze pozostałości po obozie jenieckim z czasów II wojny światowej, przecinamy też pole byczków i krów, bo czeskim zwyczajem tam biegnie szlak...
W Travnej się posilamy w jedynej chyba pewnej (w sensie normalnie czynnej) restauracji
stopem podjeżdżamy bliżej przełeczy Lądeckiej
( dialog w aucie:
Kierowca:
- Ale chyba nie piliście wysokoprocentowych trunków? Czeskiej wódki?
My:
- Wódki nie, ale borowiczkę, śliwowicę...
Kierowca:
- No właśnie tak czuję
)
po zmroku atak szczytowy i już wkrótce witamy się z ekipą zlotową na Borówkowej. Po nas przychodzi jeszcze Michał i razem możemy rozpocząć imprezę.
Waldi załatwił nam nocleg w domku przy wieży, więc warunki są luksusowe
W niedzielę znowu nie leje, ale świeci aż miło, więc naprawdę mamy szczęście
Po zejściu i pożegnaniu się jedziemy jeszcze z Michałem i Eco na ruiny zamku Rychleby.
a cała galeria tutaj:
https://picasaweb.google.com/PudelekIV/ ... Borowkowej
jeszcze raz dzięki wszystkim
Zazdorszczę...przede wszystkim jednak samego spotkania i wieczoru przy ognichu...może następnym razem...
