Forum Sudety.it

Ku podkłodzkim okolicom wyruszamy w piatkowe dosc mgliste popoludnie. Wylazimy z Miedzygorza do schroniska "Stodola".



Nie skłamie zbyt bardzo jak napisze ze z ostatnio odwiedzonych schronisk to podobalo mi sie najbardziej. Czesc "zimowa" obiektu sklada sie z dwudziestokilkuosobowej sali, pelniace funkcje zarowno sypialni jak i swietlicy. Jest tez kuchnia a nawet uzaleznieni od lazienki znajda cos dla siebie. Sa oprocz tego dwa letnie (tzn nieogrzewane) domki kempingowe i miejsca na kilka ognisk.
I w calym schronisku bylo czuc jakas taka wolnosc. Nikt nie mowil ze trzeba buty przebierac, co i gdzie wolno jesc, co pic, nikt nie wymagal ciszy nocnej. Nikt z obslugi nie siedzial nam na glowie, nie patrzyl na rece, nie pouczal, nie traktowal jak zlo konieczne i nie zasypywal stekiem zakazow i nakazow. Wrzatek mozna bylo sobie za darmo zagrzac w ilosciach dowolnych a smieci zostawic w przybudowce.
Z wlascicielka spotkalam sie dwukrotnie, w przelocie- bardzo miła kobiecinka!

Dwa tygodnie temu bedac w schronisku pod Snieznikiem zrobilo mi sie jakos teskno za starymi wojskowo-wieziennymi pryczami ktore jakos ostatnio poznikaly z wielu gorskich noclegowisk. Juz wiem gdzie sie wszystkie one podzialy! Zostaly kolektywnie zgrupowane w "Stodole". Normalnie jak na zyczenie







W "Stodole" w ten weekend oprocz naszej zlotowej 15 osobowej ekipy zakwaterowalo sie tez kolo dziesiatki sympatycznego luda z Głogowa.

Wyjazd ten mozna rowniez nazac "rajem rybojada". Ostatnio powstal w Oławie sklep rybny- cos czego brakowalo od lat. Daleko mu wprawdzie do bazarow z Wiłkowa, Gorłowki czy Tbilisi ale jak na polskie warunki to i tak jest rewelacja. Zatem na zlot pojechal z nami wedzony szczupak, halibut, śledz atlantycki i dwa srebrzyki.





W piatek jakos nie chce sie nam robic ogniska wiec ekipa imprezuje w blasku kominka.





Ja ukladam sie do snu kolo 3, nie wiem do ktorej dotrwali najwytrwalsi?



W sobote suniemy na wycieczke w strone zapomnianych i czesciowo lub calkowicie wyludnionych wiosek za Międzylesiem, przy czeskiej granicy, nad rzeka o wdziecznej nazwie Dzika Orlica.

Wycieczke zaczynamy z Kamieńczyka, gdzie pod kosciolem umawiamy sie z reszta ekipy ktora dociera dopiero dzis z Wrocławia.



Kosciolek jest drewniany co tworzy iscie malo sudecki klimat a raczej zawiewa tu troche Beskidem Niskim.



Moze to tez przez ten tunel ktorym docieramy do wioski?



Cmentarzyk przy kosciele jednak szybko sprowadza nas na ziemie odnosnie terenow gdzie jestesmy.





Na scianach kosciola zawieszono kilka rzezbionych drewnianych krzyzy.





A zaraz obok rosnie niesamowicie "kudłate" drzewo...




Pozniej idziemy sobie w strone nieistniejacej wioski Czerwony Strumień. Wieś byla przed wojna dosc ludna, mieszkalo tu ponad setke ludzi, byla gospoda, kosciol, schronisko narciarskie i warsztaty tkackie. Po wojnie na krotki czas osiedlili sie tu Polacy z Kresów, ale i oni wkrotce musieli opuscic ten teren z racji na scisła strefe przygraniczna.
Dzis hula tu tylko wiatr... Zachowalo sie sporo ruin przypominajacych, ze to nie zwykly las tylko miejsce majace swoja ciekawa historie.

Najlepiej zachowane sa ruiny kaplicy.





Wlaze tez w kazde mroczne czeluscie omszałych piwniczek dawnych domostw.







W jednej z nich wybitnie widac ze na srodku jest cos zakopane... I to calkiem swiezo. Wiec albo ktos skarbow szukal albo przyniosl w walizce tesciowa



Wszystkiemu przyglada sie zadumany Niepomucen



a druga figurka sie nie przyglada bo w zawirowaniach dziejow gdzies zgubila glowe....



A wsrod zeschlych traw wybijaja wilgotne łebki wiosennych kwiatkow





A wszystko wokol spowija malowniczy chaszcz!







Nad potoczkiem urzadzamy sobie piknik zjadajac leczo i inne smakolyki







Za lasem rozpoczynaja sie płowe łąki lagodnie opadajace w strone wioski Lesica.





Wszedzie w okolicy lezy duzo beli siana, wiele z nich lezy w rowach, w srodku lasu, w potoku- tak jakby nie byly nikomu potrzebne i nie stanowily zadnej wartosci.



Niektorym bele dostarczaja duzo radosci!!!!!!!!





Drogi sa tu takie jak lubie najbardziej!







Jak rowniez odpowiada mi towarzystwo spotykane na trasie



Na skraju wioski niektorzy decyduja sie na krotka drzemke w milo dogrzewajacych promieniach popoludniowego slonca.





Chyba z godzine schodzi mi na bieganiu wokol kosciola



z ktorego najciekawszymi fragmentami sa drzwi:









schody:



i wnetrze przybudowki:





A potem chwila błogiego lenistwa i pierwsze tegoroczne proby opalenia gęby!



Ruszamy w droge powrotna do Kamieńczyka



a przy drodze stoją jakies nietypowe kamienne figury



Upatrujemy sobie sympatyczne miejsce noclegowe gdzie zapewne wrocimy letnia pora



Pogoda byla dzis przepiekna ale widoczki sa strasznie przymglone



A wieczorem ognicho! I to takie jak lubie najbardziej- dym, sciana iskier i lekko zwęglone ziemniaki z sola i masełkiem.











Jest tez moja ulubiona piosenka!



Pozna noca impreza przenosi sie do schroniska.











Rankiem spacerujemy chwile po Międzygorzu, pelnym starych pensjonatow i willi o drewnianych, wycinanych i przeroznie zdobionych balkonikach.









Odwiedzamy przejazdem Wilkanów z ruinami palacu





wiosna atakuje ze wszystkich stron!!!!!





Dzis ponownie odwiedzamy Lesice- wyjezdzamy do wioski od strony Międzylesia. Szokuje nas niezwykle stromy podjazd od tej strony, istne serpentyny wijace sie po skarpie! Wogole droga jest niezwykle klimatyczna i dba o to by osiagac predkosci pozwalajace doceniac walory krajobrazowe okolicy.



A potem jeszcze Niemojów, pelen kamiennych rzezb, plaskorzezb i epitafiow















Dzika Orlica sobie szumi po kamieniach a my powoli suniemy w strone domu...

widzę, że opłacało się wejść do kościoła w Lesicy - ale na to nie miałem już sił

w ogóle na części zdjęć zauważyłem, że jakby ci ostrość szwankowała w aparacie

pewnie ze bylo warto- kosciolek byl zarabisty!

Pudelek pisze:
w ogóle na części zdjęć zauważyłem, że jakby ci ostrość szwankowała w aparacie

W poprzednim (tym utopionym) bylo to samo- nie łapanie ostrosci na to na co bym chciala... I widze to dopiero w domu jak wgram na komputer (na ekraniku nie widze..). Wiec nie wiem czy wina lezy w aparatach czy we mnie? acz ten wybitnie ma cos powalone z ostroscia jak robi zdjecia z blyskiem...

Buba, naczelny kronikarz życia forum jak zwykle nie zawiodła, aż musiałem dorobić śniadania by skończyć relację

PS Zdjęcia bardzo dobre, to normalne że w gorszych warunkach nie zawsze wyjdzie tak jak by się chciało, acz ja przeglądając galerię nie zauważyłem jakichś specjalnych odchyleń by rzuciło się w oczy tak więc nie masz się co przejmować i cykaj dalej!

buba1 pisze:W jednej z nich wybitnie widac ze na srodku jest cos zakopane... I to calkiem swiezo. Wiec albo ktos skarbow szukal albo przyniosl w walizce tesciowa

I nie sprawdzałaś czy odwagi nie starczyło? Może ktoś psa pochował...

to, że flesz jest nieostry, to normalne, ale mi się wydaje, że niektóre zdjęcia z dnia są jakby rozmazane... ale to może zboczenie?

Lesica wygląda nadzwyczaj zachęcająco.
Nie wchodziliście do niemojowskiego kościoła ?

gar pisze:Lesica wygląda nadzwyczaj zachęcająco.

Takie i na nas wrazenie zrobila!

gar pisze:Nie wchodziliście do niemojowskiego kościoła ?

Nie wchodzilismy. Mielismy juz malo czasu, bo musielismy przed 19 odstawic Tomka do Oławy na pociag (nastepny mialby dopiero rano..), wiec nie bylo juz jak szukac tej babki od klucza. Ale mysle ze wrocimy latem w ten rejon- fajny szopopasnik na nocleg juz namierzylismy!

Dolnoślązak pisze:I nie sprawdzałaś czy odwagi nie starczyło? Może ktoś psa pochował...

Nie starczylo odwagi. Z poczatku chcialam pogrzebac patykiem albo butem ale potem mnie tknelo i sobie mysle- znajde jakiegos trupa i bedzie problem... Bo to i niemily widok i dylemat co robic dalej- zakopac spowrotem? zglaszac gdzies?

Zlot bardzo fajnie zorganizowany i przygotowany przez Bubę- było zacnie .
A dzięki miejscówce zlotu, po 14 latach dowiedziałem się, że mój sąsiad jest emerytowanym inżynierem- geologiem. Bo się mnie spytał na schodach, gdzie byłem, odpowiedziałem, że w Kamieńczyku i Lisicy, i okazało się, że sąsiad świetnie zna te tereny, robił tam pracę magisterką.

buba1 pisze:Nie starczylo odwagi. Z poczatku chcialam pogrzebac patykiem albo butem ale potem mnie tknelo i sobie mysle- znajde jakiegos trupa i bedzie problem... Bo to i niemily widok i dylemat co robic dalej- zakopac spowrotem? zglaszac gdzies?

Psycholog ze mnie żaden ale myślę, że gdyby ktoś chciał kogoś po kryjomu zakopać raczej by nie usypywał kopca...

A mi się na początku wydawało, że ta kupka ziemi jest spowodowana osunięciem się, spadnięciem kilku kamieni/cegieł podtrzymujących strop, ale nie wchodziłem głębiej więc nie wiem czy nad tą kupką ziemi była jakaś dziura w suficie. Bo jeżeli byłą i to przeoczyliśmy, mogłoby to też świadczyć, że ktoś tam czegoś niedawno szukał. Na zdjęciu wydaje się, że jest tam jakieś załamanie...
Jeżeli zaś chodzi o zakopane zwłoki psa, to pytanie brzmi, komu by się chciało nieść truchło tyle kilometrów od najbliższych wiosek, aby go pochować w takim miejscu? Chyba, że zdechł na miejscu...

Buba reasumując - miałaś możliwość odkrycia skarbu Montezumy

buba1 pisze:

Ci Państwo są genialni, jak zobaczyłem ich pierwszy raz
to aż się wyszczęrzyłem z radości i stałem parę minut czytając szczegóły
Można by zrobić konkurs na historię opisującą skamieniałe spotkanie dwóch starszych jegomości, pana z pisną oraz białogłowy

Polecam przy kolejnych wycieczkach pomyszkować po czeskiej stronie są tam miejsca nie opisane w żadnych przewodnikach a powalające na kolana.

Radek pisze:[

Polecam przy kolejnych wycieczkach pomyszkować po czeskiej stronie są tam miejsca nie opisane w żadnych przewodnikach a powalające na kolana.

jakies konkretne miejsca polecasz?

Zerknij tutaj:
http://www.geostrada.eu/
Warto wydrukować sobie to dzieło, ostatnio jest to moja ulubiona lektura i źródło pomysłów na nadchodzące weekendy

Fotka na zachętę do myszkowania po czeskich przygranicznych miejscowościach
w wolnej deszczowej chwili wrzucę rowerową relację z tej wycieczki.
Udanego słonecznego weekendu z dala od komputerów !!!!!!!!!