Forum Sudety.it

Tegoroczny sylwester wraz z Agaciorem, jej siostrą oraz Kelisem postanawiamy spędzić w Masywie Ślęży, a dokładniej w Domie Turysty PTTK "Pod Wieżycą". Dom ten prowadzą moi znajomi, stąd też nasza obecność tam, która wynikła z wcześniejszego zaproszenia.
Do schroniska dojeżdżamy przed 21, gdyż z Poznania wyjechaliśmy dopiero koło 17stej godziny. Szybko się przebieramy i lądujemy na parkiecie. Nie wiedzieć kiedy, a wybija północ, szampan uderza do głów, ja koło drugiej przybijam gwoździa, Agacior wraz z pozostałymi członkami naszej ekspedycji bawią się jeszcze ponoć do piątej.





Na drugi dzień nie wstajemy skoro świt. Mimo lekkiego kaca, którego rzecz jasna zaraz leczymy, zjadamy śniadanio-obiad i wyruszamy na szczyt Ślęży. Najpierw idziemy czarnym szlakiem, aby następnie odbić na niebieski, który jest chyba z tych oficjalnych, znakowanych szlaków najtrudniejszym w wejściu na szczyt.



Mniej więcej w połowie drogi pojawił się śnieg oraz lód znacznie utrudniający wspinanie się po kamiennych schodkach.



Do tego na górze dość mocno wieje. Nie zraża to jednak jednego z członków naszej ekspedycji przed wejściem na nieczynną wieżę widokową. W miejsce metalowej, wyciętej drabinki na pierwszym poziomie, ktoś wstawił drewnianą drabinę.







Po wstępnym zaspokojeniu popędu widokowo-górskiego, idziemy do schroniska na kubek grzanego wina. Cena za 200ml - 9,80. Strasznie drogo, dość nie miła obsługa, a jednak ruch straszny. Schronisko to ma wielki potencjał, a jak tam jest, wszyscy wiemy...



Zapada już zmierzch, dlatego odpalamy czołówki i przy ich świetle schodzimy z powrotem do Domu Turysty, tym razem żółtym szlakiem przez Wieżycę, mijając po drodze m.in. Pannę z Rybą i Niedźwiadka i debatując nad losem Słowian, Celtów, niegdysiejszych bogów i wszystkiego co było, a czego już nie ma. To Śląski Olimp wywiera na nas swoją magię.



Wieczór spędzamy przy piwku (ciekawy wybór czeskich i słowackich), aby na drugi dzień powrócić do rzeczywistości...


Wszystkie zdjęcia:
https://picasaweb.google.com/1157835289 ... PodWiezyca

Raubritter pisze:Najpierw idziemy czarnym szlakiem, aby następnie odbić na niebieski, który jest chyba z tych oficjalnych, znakowanych szlaków najtrudniejszym w wejściu na szczyt.

Zależy z której strony, z opisu wynika że szliście raczej tym od Sobótki Górki a to bułka z masłem - ja nim wchodziłem z rowerem .Trudny jak już to może być odcinek przez Skalną, chociaż mówić o trudności w przypadku Ślęży...

Raubritter pisze:Nie zraża to jednak jednego z członków naszej ekspedycji przed wejściem na nieczynną wieżę widokową. W miejsce metalowej, wyciętej drabinki na pierwszym poziomie, ktoś wstawił drewnianą drabinę.

I prawidłowo, "remont" pewnie będzie się ciągnął w nieskończoność. Jak to u nas zwykle bywa, do uwalenia/zamknięcia to szybko, potem znacznie trudniej...

Raubritter pisze:Strasznie drogo, dość nie miła obsługa, a jednak ruch straszny. Schronisko to ma wielki potencjał, a jak tam jest, wszyscy wiemy...

Jakby kto pytało skansen zwany komuną, poleciłbym bez wahania Nawet wystrój pasuje jak ulał. Jednak najbardziej boli, że nie można nic konkretnego zjeść na ciepło, zdaje się że same fastfudy odgrzewane w mikrofali a o takim schabowym to można pomarzyć. Jedyne od wielkiego dzwonu jak w porze letniej wystawią ruszt z kiełbasami przed wejściem to można się pokusić jak ktoś nie ma ze sobą.

Dolnoślązak pisze: bułka z masłem

Cóż, wchodząc nawet na Ślężę, ale po nocnym imprezowaniu, wspinaczka staje się dość mozolna, wręcz wyzywająca

Do tej pory wchodziłem tylko żółtym od strony Wieżycy i czerwonym od wschodu, a przyglądając się poziomicą wydawało mi się, że to jest jedno z najbardziej, jak już wspomniałem wcześniej, trudnych z tych oficjalnych dróg na szczyt. W sumie to dopóki nie zaczęły się kamienne schodki to szło się dość spokojnie, dopiero jak pojawił się lód na tychże, było troszkę zabawy.

Drabinka na byłej wieży cieszy! Sporo osób wchodziło tam tylko z powodu wschodów słońca...
Myślałem, że Dom Turysty jest od jakiegoś czasu zamknięty.
A czeskie i słowackie piwo jest dostępne na co dzień czy tylko z okazji zabawy sylwestrowej? Od mojego ostatniego pobytu w tym miejscu minęło 4 - 5 lat i takiej mnogości napoi nie pamiętam

ecowarrior pisze:A czeskie i słowackie piwo jest dostępne na co dzień

Owszem, jednakowoż mogą co jakiś czas zmieniać się w zależności na co się trafi w hurtowni.

W hurtowni trafia się wszystko, zawsze i w dowolnej ilości. Chyba, że kupują w jakiejś hurtowni w ZópiÓ Małym.

Human pisze:W hurtowni trafia się wszystko, zawsze i w dowolnej ilości.

Polemizowałbym

A ja nie, bo parę ładnych lat pracowałem w sklepach z piwem i nigdy nie miałem problemu z zamówieniem czegokolwiek. Chyba, że nie zna się żadnej z trzech wiodących w temacie hurtownii. Ale to akurat nie moja wina

Tak Human, w ZópiÓ Małym.

Zły Marcinie, "nie pogadasz"

A ja pracowałem ładnych parę lat za barem (w dużym mieście), i wiem, że czasami nawet piwa beczkowego brakowało. Ale pewnie żaden z właścicieli knajp w których pracowałem, nie znał trzech wiodących hurtowni na rynku.

Ale o czym Ty do mnie? We Wro czeskie piwo załatwiasz bezpośrednio od gościa, który raz w tygodniu wozi je z Czech. Nawet nie trzeba do Lubina dzwonić żeby Ci przywieźli. Dowolny asortyment w dowolnej ilości. O knajpach nie wspomnę, bo we Wro jesteś w stanie załatwić dowolne piwo beczkowe o 2 w nocy w dowolny dzień tygodnia.

P.S. Namiary potrzebne? Co prawda zmieniłem pracę na dochodową, ale ciągle mam

Human pisze:Ale o czym Ty do mnie?

Ano z tym, że znam przypadki z własnego doświadczenia, kiedy to w hurtowni piwa brakowało.