Zamek w Nieszkowicach i gospodarstwo babci Haliny
: 21-10-2019 19:15
Zmartwił mnie nasz forumowy profesor Leuthen, oświadczywszy że nie miał i nie ma fejsbucha. To zupełnie przeciwnie jak choćby Lech
A, że polecił mi zacną miejscówkę i choćby w formie publikacji chciałem powiedzieć "dziękuję" to dla tych, którzy jeszcze nie widzieli na fejsbukach, dodaję tutaj.
Swoją drogą wysyp tegorocznych relacji jak grzybów, może to przez to lato zamiast jesieni? Może i dawno niewidziani forumowicze też dołączą?
18.10.2019r wysiadam z zatłoczonego pociągu KD ze swym wehikułem w Białym Kościele. Od razu obieram kierunek na boczne drogi przez które wiedzie żółty szlak, gdzie pobłądził Leuthen viewtopic.php?f=15&t=6023. Ja jednak odbijam od niego w stronę wioski przez Gębice i bezproblemowo docieram ponownie do żółtego szlaku koło przejazdu kolejowego. Dalej polna drogą, którą szedł Leuthen i na której przeoczył takie oto opuszczone gospodarstwo pełne różnych sprzętów z epoki... zapraszam więc do obejrzenia
Domek składa się z dwóch cześci, mniejszej gospodarczej i większej mieszkalnej, część gospodarcza:







magiel?


i mieszkalna...






spróchniałe i zapadające się deski (jak co, to nie pode mną tak się załamały
)





Frania?
i piętro


co powiecie na Wigilię w opuszczonym domu? Choinka już czeka...
i pierze się suszy

Zaiste, niesamowicie klimatyczne było to miejsce w którym trochę zabawiłem. Schowane za drzewami, z zarośniętą drogą doń prowadzącą, cisza, spokój, otaczająca zieleń...
Ale pora ruszyć dalej w stronę głównego punktu programu - Nieszkowic. Ledwo tylko wyjechałem na szkosę przed samymi Nieszkowicami, na dzień dobry już minęły mnie cztery wywrotki z kruszywem i kilka ze strony przeciwnej. Nie jest to fajne miejsce do jazdy rowerem, wąsko, ostre zakręty gdzie za plecami nagle wyskakuje ci rozpędzony kolos...
Na szczęście w samej wiosce jest chodnik z którego oczywiście korzystam nie chcąc być stratowanym przez ów pojazdy. Po chwili odbijam w boczną, brukowaną drogę (zamek jest dość skryty i niewidoczny z głównej drogi) którą dojeżdzam do ruin. Internety głoszą, że to średniowieczna budowla przebudowana w XVI/XVIIw na renesansowy dwór. Droga wnet się kończy bramą, a nie chcąc nikomu wchodzić w szkodę i narażać się na pytania "a pan tu czego?" udaję się doń przez pole... Przydomowa chudoba jednak zwęszyła już intruza dając głos na całe Nieszkowice, ja jednak jestem już przy murach i ani myślę się wycofać
Zapraszam do kolejnej galerii z zamku, któremu Leuthen poświęcił niewiele miejsca a jest ono zdecydowanie tego warte!
[img]
https://lh3.googleusercontent.com/jM1N8 ... 64-h498-no[/img]









wybrzuszający się do środka sufit nie zachęca do przechodzenia pod nim
widok na drugie skrzydło zamku



niestety przejście pomiędzy nimi kończy się zawałem...

i widok na drugą stronę ów łącznika

jedna z zamkowych sal...

Buba?



oryginalne jeszcze drzwi w drugim skrzydle...

Część główna, środkowa z tzw łącznikiem między skrzydłami, zapewne to najstarsza część zamku.

W drugim, lepiej zachowanym skrzydle...



schody na piętro




wpierw myślałem, że to jakaś wnęka z szafą, ale okazało się schodami na dalsze kondygnacje, których mając na uwadze zawalone bądź walące się sufity już nie penetrowałem



i już pod zamkiem, gdy ściągałem z siebie atakujące strzyżaki jelenie - zdj roweru dla Leuthena

Wracać miałem tak samo jak przyjechałem, ale... ruch się nieco uspokoił, a do Białego Kościoła czekał mnie cały czas zjazd asfaltem w dół - kto by sobie odmówił takiej przyjemności?
Puściłem się więc przed siebie, osiągając miejscami blisko 50km/h. Dla szosmenów pewnie to żaden wyczyn
Tu wplotę małą dygresję, gdyż max z jakim udało mi się jechać to 78km/h, jak pokazał licznik. Było to na zjeździe z szosy 365 do wsi Podgórki, koło Jeleniej Góry i była to już prędkość przy której przestaje się już kontrolować zjazd. Plus tego taki, że prowadził niemal prosto w dół i wynieść nie miało za bardzo jak, ale przeciążenie zrobiło się już takie że czuło się żołądek w gardle. Miałem wrażenie, że jeszcze chwilę i zamienię się w pędzącą śnieżną kulę na stoku. Pewnie upadek przy takiej prędkości nie byłby niczym miłym, dlatego wolałem przyhamować
Ale zawsze może ktoś spróbować ile uda mu się tam wycisnąć
Wracając jednak do tematu, w Białym Kościele pojawiłem się paręnaście minut po odjeździe pociągu, ale niespecjalnie mnie to obeszło bo nigdzie się nie spieszyłem a dzień jeszcze młody
Postanowiłem pojechać bocznymi drogami do Strzelina, którego nie miałem okazji jeszcze zwiedzić.
Swoją drogą wysyp tegorocznych relacji jak grzybów, może to przez to lato zamiast jesieni? Może i dawno niewidziani forumowicze też dołączą?
18.10.2019r wysiadam z zatłoczonego pociągu KD ze swym wehikułem w Białym Kościele. Od razu obieram kierunek na boczne drogi przez które wiedzie żółty szlak, gdzie pobłądził Leuthen viewtopic.php?f=15&t=6023. Ja jednak odbijam od niego w stronę wioski przez Gębice i bezproblemowo docieram ponownie do żółtego szlaku koło przejazdu kolejowego. Dalej polna drogą, którą szedł Leuthen i na której przeoczył takie oto opuszczone gospodarstwo pełne różnych sprzętów z epoki... zapraszam więc do obejrzenia
Domek składa się z dwóch cześci, mniejszej gospodarczej i większej mieszkalnej, część gospodarcza:
magiel?
i mieszkalna...
spróchniałe i zapadające się deski (jak co, to nie pode mną tak się załamały
Frania?
i piętro
co powiecie na Wigilię w opuszczonym domu? Choinka już czeka...
i pierze się suszy
Zaiste, niesamowicie klimatyczne było to miejsce w którym trochę zabawiłem. Schowane za drzewami, z zarośniętą drogą doń prowadzącą, cisza, spokój, otaczająca zieleń...
Ale pora ruszyć dalej w stronę głównego punktu programu - Nieszkowic. Ledwo tylko wyjechałem na szkosę przed samymi Nieszkowicami, na dzień dobry już minęły mnie cztery wywrotki z kruszywem i kilka ze strony przeciwnej. Nie jest to fajne miejsce do jazdy rowerem, wąsko, ostre zakręty gdzie za plecami nagle wyskakuje ci rozpędzony kolos...
Na szczęście w samej wiosce jest chodnik z którego oczywiście korzystam nie chcąc być stratowanym przez ów pojazdy. Po chwili odbijam w boczną, brukowaną drogę (zamek jest dość skryty i niewidoczny z głównej drogi) którą dojeżdzam do ruin. Internety głoszą, że to średniowieczna budowla przebudowana w XVI/XVIIw na renesansowy dwór. Droga wnet się kończy bramą, a nie chcąc nikomu wchodzić w szkodę i narażać się na pytania "a pan tu czego?" udaję się doń przez pole... Przydomowa chudoba jednak zwęszyła już intruza dając głos na całe Nieszkowice, ja jednak jestem już przy murach i ani myślę się wycofać
[img]
https://lh3.googleusercontent.com/jM1N8 ... 64-h498-no[/img]
wybrzuszający się do środka sufit nie zachęca do przechodzenia pod nim
widok na drugie skrzydło zamku
niestety przejście pomiędzy nimi kończy się zawałem...
i widok na drugą stronę ów łącznika
jedna z zamkowych sal...
Buba?
oryginalne jeszcze drzwi w drugim skrzydle...
Część główna, środkowa z tzw łącznikiem między skrzydłami, zapewne to najstarsza część zamku.
W drugim, lepiej zachowanym skrzydle...
schody na piętro
wpierw myślałem, że to jakaś wnęka z szafą, ale okazało się schodami na dalsze kondygnacje, których mając na uwadze zawalone bądź walące się sufity już nie penetrowałem
i już pod zamkiem, gdy ściągałem z siebie atakujące strzyżaki jelenie - zdj roweru dla Leuthena
Wracać miałem tak samo jak przyjechałem, ale... ruch się nieco uspokoił, a do Białego Kościoła czekał mnie cały czas zjazd asfaltem w dół - kto by sobie odmówił takiej przyjemności?
Wracając jednak do tematu, w Białym Kościele pojawiłem się paręnaście minut po odjeździe pociągu, ale niespecjalnie mnie to obeszło bo nigdzie się nie spieszyłem a dzień jeszcze młody