Forum Sudety.it

Hej,
po ostatnim wypadzie w Rudawy Janowickie pomyślałem, że przydałby się taki temat. Chodzi o to, aby opisywać miejsca, w których, pomimo znakowania, łatwo się zgubić.
Pożytek byłby następujący:
1) inni po tak pouczającej lekturze nie gubiliby się w tych miejscach
2) być może przy następnym znakowaniu szlaków znakujący wezmą nasze opisy pod uwagę.

Dla zachowania jako - takiego porządku proponuję następujący format tytułów postów "[nazwa pasma] nazwa punktu początkowego, końcowego - kolor szlaku"

np

[Rudawy Janowickie] od Szwajcarki na Starościńskie Skały - niebieski

niestety całość się nie mieści
miało być:
[Rudawy Janowickie] od Szwajcarki na Starościńskie Skały - niebieskim
(poprzedni gość to ja :))

a więc tak:
idziemy wygodną drogą szutrowo - asfaltową (szlak niebieski i zielony) i na skrzyżowaniu typu "T" widzimy następujące oznaczenia:
zielony w lewo, niebieski bez żadnej strzałki - czyli do przodu - do wyboru mamy iść
1) w lewo (zielonym)
2) w prawo (wedługo oznaczeń żadnym, okazuje się, że niebieskim )
3) niewyraźną ścieżką prosto pod górę (myśleliśmy, że niebieskim, ale okazało się, że żadnym)

wybraliśmy 3) i po paruset metrach coraz bardziej znikającej ścieżki okazało się, że jesteśmy w lesie :) raźno ruszyliśmy w jedynym słusznym kierunku, czyli pod górę i zwiedziliśmy okolice grupy skałek "Fajka" i innych po czym lekko trawersując zbocze trafiliśmy na drogę z niebieskim, , który później i tak zgubiliśmy , ale to opowieść na następny post :)

8 października wybrałem się z kolegą na marsz z Barda do Wałbrzycha. Trasa, jak uważałem, była mi dobrze znana, choć niektórych odcinków nie odwiedzałem już od 5 lat. No i - zaraz za Bardem, na rozległej porębie porosłej małymi drzewami, nie zauważyliśmy skrętu w lewo i poszliśmy drogą omijającą Lisiurę od północy. Zorientowaliśmy się szybko, ale żeby nie zapeszyć nie cofnęliśmy się, tylko skręciliśmy na południe w pierwszą - lepszą drogę i wkrótce w okolicach Suszyny weszliśmy z powrotem na niebieski szlak. Nie nadłożyliśmy drogi, ani nie zaoszczędziliśmy. Ominęliśmy tylko ten "wąwozowy" odcinek niebieskiego szlaku. Kolega przypomniał sobie, że wiosną idąc w przeciwną stronę również w tej okolicy zgubił szlak i do Barda doszedł drogą z Opolnicy - tak jak szlak prowadził w latach 80-tych. Niedaleko, między Przełęczą Mikołajowską a Wilczakiem trafiliśmy na podobny problem. Działania drwali pozbawiły znaków dość rozległy teren, pocięty sześcioma drogami. Na szczęście z trzech możliwych wybraliśmy od razu tą właściwą. Dalej niebieski, a potem czerwony szlak oznakowany był prawidłowo. Dopiero droga z Zimnej Polany w stronę "Bartka" i "Zygmuntówki" wywołała u mnie stan osłupienia. Z leśnej drogi, rozmytej wodą na zboczu Rymarza, nie został ani ślad. Powstała tam rozległa poręba i szeroka leśna droga. Żadnych znaków. Zeszliśmy wzdłuż wyciągu w stronę "Bartka" - teraz "Bukowej Chaty". Dalsza droga przebiegła już bez historii, nadających się do opowiadania w tym temacie. Na koniec mój wniosek: głównym źródłem błędów w znakowaniu są pracownicy leśni

Zgubiłem żółte znaki, idąc z Kletna do Stronia Śląskiego. Od Jaskini Niedźwiedziej szlak prowadzi drogą, później z asfaltu skręca się w drogę polną, lekko wznoszącą się ponad Kletno.
W pewnym miejscu droga zatacza koło wokół łąki, dochodząc do lasu. Ja niestety, do lasu doszedłem, bo nie zauważyłem znaków nakazujących na łuku skręcić w prawo, w ścieżkę prowadzącą łąką.
Aż tak bardzo nie żałowałem nadłożonej drogi (musiałem się z lasu wracać), bowiem jeszcze przed lasem stoi kapliczka, odnowiona w ostatnich latach. Nie to, żeby była specjalnie urodziwa; ale robi sympatyczne wrażenie.

Szlak ten zgubiłem jeszcze raz - tuż przed samym Stroniem Śl., także musiałem zbiegać na przełaj łąkami do asfaltowej drogi, która ostatecznie doprowadza do boiska sportowego.

Ja z kolei zawsze chodzę bez szlaków.

Mariusz Szatkowski pisze:Ja z kolei zawsze chodzę bez szlaków.

A jak sobie radzisz na terenach parków narodowych, gdzie nieznakowanych tras jest mało?

hej
tam zimą, jeżeli nikt przed nami nie szedł faktycznie bywa ciężko - poczynając od wydostania się z Czarnego Kotła - jak już zanajdziemy właściwą drogę, to jakoś idzie. W większości znaki umieszczone są na drzewach, więc śnieg ich tak łatwo nie przykrywa. Zagadkę dla mnie stanowi, co się dzieje dalej - tuż przed skrzyzowaniem ze szlakiem idącym z Jagniątkowa do Petrovki. ...
Po sforsowaniu kolejnego strumyka pomyślałem sobie, że gdybym szedł szlakiem, to pewnie byłby tam mostek :) - po kilku nawtorach poszedłem na skuśkę do góry...

apollo pisze:

Mariusz Szatkowski pisze:Ja z kolei zawsze chodzę bez szlaków.

A jak sobie radzisz na terenach parków narodowych, gdzie nieznakowanych tras jest mało?

No cóż...

Szedłem dziś z Zagórza Śląskiego żółtym szlakiem do Bystrzycy Górnej, ale - niestety - nie doszedłem :/.
Znaki co prawda wyglądały na świeżo malowane, ale ostatni znak widziałem w okolicach Kanciarskiego Buka - dalej już szedłem drogą "na czuja". I niestety, na jednym ze skrzyżowań zamiast skręcić w prawo, poszedłem w lewo, skutkiem czego doszedłem do Lubachowa i dalszą część drogi do Bystrzycy odbyłem asfaltem.

Podobnie jak przy żółtym, tak i w przypadku czerwonego znaki skończył się przy wyjściu z lasu w okolicach Modliszowa. Tutaj na szczęście niełatwo się jest zgubić, ale w żaden sposób nie usprawiedliwia to "znakarzy".
Natomiast znaki na odcinku Bystrzyca Grn.-owa feralna polana wyglądały na nowe i poza jednym skrzyżowaniem duktów, gdzie brak jest strzałki w prawo (idąc od Bystrzycy) nie można nic zarzucić.

Mam jeszcze taką ogólniejszą nieco refleksję co do techniki (sposobu) znakowania skrętów. Otóż powszechnie przyjęło się, że znak: "<=" oznacza skręt przed znakiem (lub w jego najbliższym otoczeniu), zaś znak "╗" oznacza skręt w pewnej odległości za znakiem. Może na pierwszy rzut oka wygląda to niegroźnie, ale w przypadku, gdy mamy do wyboru kilka ścieżek czy dróg w lewo, różnica bywa istotna.
Piszę o tym dlatego, że już kilka razy miałem dylemat, w którą drogę skręcić.

A o którym miejscu (odciunku) konkretnie piszesz?
Wędrowałem tamtędy trzy lata temu - ze Świeradowa do Kopalni - i znaki były raczej w normie, a przynajmniej tak mi się wydawało. Ale nie wiem, co jest na odcinku Kopalnia - Szklarska.

Pamiętam, że parę lat temu (były to początki mojej przygody z górami) też w tym samym rejonie Rudaw miałem problemy z odnalezieniem szlaku. Potem za Starościńskimi Skałami znowu zgubiłem szlak Teraz już znam tę okolicę na wylot, bo dosyć często bywam w Rudawach.
Swego czasu nieźle można było pobłądzić w nieopodal Skalnika, ale to już przeszłość. Dokładnie rok temu przemierzałem szlak z Janowic Wlk. do Kowar i oznaczeń szlaku niebieskiego było aż w nadmiarze W ogóle, w Rudawach przybyło oznaczeń, tablic informacyjno-edukacyjnych etc. Komuś najwyraźniej zależy na rozwoju tego miejsca.

Innym miejscem, gdzie można się "zakręcić" jest szlak zielony z Międzylesia na Śnieżnik, a dokładnie odcinek spod Opacza do przejścia turystycznego Jodłów - Horni Morava. Na szczęście, można się kierować słupkami granicznymi, które są postawione w miarę równolegle do szlaku.

Radus pisze:Innym miejscem, gdzie można się "zakręcić" jest szlak zielony z Międzylesia na Śnieżnik, a dokładnie odcinek spod Opacza do przejścia turystycznego Jodłów - Horni Morava. Na szczęście, można się kierować słupkami granicznymi, które są postawione w miarę równolegle do szlaku.

W pełni się zgadzam, szczególnie, gdy zalega tam pokrywa śnieżna, która przesłania kierunek ścieżki. W zasadzie pozostają wtedy słupki graniczne + mapa + znakowanie, jeśli akurat jest widoczne .

Zgubiony sudecki szlak - proszę bardzo. Ze Skał Krasnoludków do Krzeszowa, jakiś kilometr przed klasztorem szlak zniknął, więc trzeba było do asfaltu, co niechybnie uczyniłem.
J.P

Nie wiem jak to wygląda teraz, ale rok temu jak szłam ze znajomymi z Bielic na Kowadło zielonym szlakiem to zgubiliśmy szlak w momencie gdy naszą drogę przecieła najwyraźniej nowo zrobiona droga biegnąca wzdłuż zbocza (wyglądała dość świeżo i nie było jej na mapie). Szukając oznaczeń szlaku poszliśmy tą drogą. Po jakimś czasie zorientowaliśmy się że to chyba jednak nie jest nasz szlak i wróciliśmy do miejsca gdzie wyszliśmy na tą drogę. Okazało się że zielony szlak idzie dalej do góry ścieżką przypominającą przecinkę, a jego oznaczenie zgadza się było, tyle że na przewróconym paliku, przysypanym trochę ziemią w rowie przy tej nowej drodze która nas zmyliła.