Forum Sudety.it

Chodząc dzisiaj po zboczach Wielkiej Sowy, po raz kolejny musiałem uciekać przed pędzącymi z góry rowerzystami. Rozumiem, że turystyka górska to nie tylko wędrowanie i nie mam nic przeciwko rowerzystom. Uważam jednak, że odcinki szlaków rowerowych i pieszych o znaczącym spadku powinny być prowadzone w terenie osobno, a nie razem. Łączne prowadzenie szlaków po stokach może być przyczyną wypadków
Najgorsze miejsce pod tym względem to m. zd. podejście ze Szczyrku na Skrzyczne. Rowerzyści upatrzyli sobie już kilka lat temu tamte rejony, dostają się na szczyt korzystając z wyciągu, a zjeżdżając w dół - pomimo zakazu korzystania ze szlaku turystycznego - zamiast używać hamulców, krzyczą: "uwaga" . Podczas wycieczki na Skrzyczne, kilka razy widziałem, jak wystraszeni rodzice maluchów wrzeszczeli na rowerzystów.

Czy naprawdę nie można pogodzić interesu rowerzystów z bezpieczeństwem piechurów? Toż nawet w miastach, gdzie ulice są płaskie jak deska do prasowania, rowerzystom po chodniku jeździć nie wolno. Dlaczego planiści nie stosują tej zasady w górach?

ja musiałem raz uciekać prawie do rowu przed rowerzystami na żółtym szlaki spod Łabskiego (na tej prostej do granicy KPN-u).

gadanie.wszystko zależy od kultury rowerzysty.jeśli widze prosty odcinek szlaku,całkowicie pusty,wiadomo że gonie jak huragan,gdy w zasięgu wzroku albo słuchu pojawiają sie ludzie to po prostu zwalniam i przejeżdzam bezpiecznie obok nich.proste.

w ten sposób możemy dojść do tego, że ograniczenia prędkości w ruchu drogowym też są niepotrzebne... bo przecież jak kierowca widzi długi, prościuśki odcinek i nikogo innego na drodze to gna przed siebie, ile fabryka dała... jeśli widzi innych uczestników ruchu to zwalnia - bo kulturalny z niego kierowca... ale co, jeśli na jezdnię wyskoczy mu pieszy?
a co jeśli Ty będziesz zjeżdżał rowerem ze sporej górki, a z krzków wyjdzie, niespodziewający się zagrożenia, piechur?

nie zdarzy sie to nigdy gdyz potrafię przewidzieć potencjalne niezbezpieczeństwo dla osób trzecich jak i dla mnie i rozwijam spore prędkości tylko na szerokich i prostych drogach gdzie widze co sie dzieje i mam dobry przegląd sytuacji.to nie jest jakaś wielka sprawa,trzeba mieć głowe na karku i wiedzieć co sie robi i tyle.a jak ktoś jeździ bez wyobraźni no to poźniej dzieja sie rózne historie..

gadanie.wszystko zależy od kultury rowerzysty.jeśli widze prosty odcinek szlaku,całkowicie pusty,wiadomo że gonie jak huragan,gdy w zasięgu wzroku albo słuchu pojawiają sie ludzie to po prostu zwalniam i przejeżdzam bezpiecznie obok nich.proste.

ale jakbyś miał pewność, że to szlak wyłącznie rowerowy i piechurów tam nie powinno być, to nie musiałbyś zwalniać

Tak, faktycznie dużo zależy od kultury użytkowników dróg, ale pomimo potencjalnej nawet najwyższej kultury obu stron wypadki mogą się zdarzać, szczególnie z udziałem małych dzieci, które nie są tak rozgarnięte (roweru w odróżnieniu o motora albo quadu nie słychać tak bardzo).

W akcji rozdzielenia szlaków pieszych i rowerowych (zimą narciarskich) nie chodzi o jakąś dyskryminacje innego rodzaju turystyki niż tylko piesza, tylko poprawę bezpieczeństwa i pod tym się jak najbardziej podpisuję

wedlug mnie jest jedno wyjscie- nie sprzatac wiatrolomow, na takiej trasie gdzie co chwile trzeba przeniosic rower zaden rowerzysta nie rozwinie kosmicznych predkosci i nie wyloni sie zza zakretu zagrazajac pieszym. Albo najlepiej chodzic sciezkami ktore sa tak zarosniete ze jak wogole rower sie tam pojawi to jadac wolniutko . ostroznie i wyplatujac chwasty z kółek. Bo niestety rowerzystom, tak samo jak kierowca aut sie nie przemowi zeby jezdzili wolniej i rozgladali sie za pieszymi, kto ma wieksza mase i sile ten rzadzi... na kierowcow jeszcze czasem czekaja policjanci czy fotoradary a rowerzysci sa zupelnie bezkarni (motocykl czy quad w gorach to przynajmniej slychac z daleka..) i ja naprawde nie mam nic przeciwko rowerzystom ktorzy wiedza do czego sluzy hamulec i ze na zjazdach jest potrzebny...