Jak chodzi o nazewnictwo w Sudetach, to trzeba by sięgnąć do odleglejszych czasów. Rozległe pasmo górskie, zwane obecnie "Sudetami", przechodziło długą i skomplikowaną ewolucję. To, co polscy geografowie uważają dziś za Sudety (niektórzy do Sudetów zaliczają także cały obszar Przedgóra Sudeckiego), przez czeskich geografów jest czasami określane sztuczną i dziwaczną nazwą: "Krkonošsko-jesenická subprovincie", która obecnie zanika.
Kiedyś całe pasmo górskie zamykające Czechy od północy nazywano Rhipaei Montes, z czego Polacy przyjęli nazwę Góry Ryfejskie, jako nazwę zamienną wobec używanej także nazwy Góry Czeskie (Montes Bohemiae). Nazwy tej użył także Walenty Roździeński w poemacie pt: "Officyna Ferraria albo Huta y Warstat Kuźniami szlachetnego dzieła Żelaznego ...", wydanym w 1612 r, w Krakowie. Góry Ryfejskie (Rhipaeos Montes) przypuszczalnie nazwane zostały tak dzięki swej burzliwości: jedno z łacinskich określeń: burzliwy = rhipaeus.
Na podstawie relacji podróżniczych sporządzono mapę, na której umieszczono ryfejskiego diabła, który rzekomo miał straszyć ludzi przemierzających te góry.
Była to mapa wykonana przez wrocławskiego matematyka i kartografa Marcina Helwiga pochodzącego z Brzegu i byłego wychowanka Akademii Jagiellońskiej. Jest to postać niesamowitego zwierzaka utworzonego z kilku elementów zoomorficznych, który ma wyraźny kształt heraldycznego wyobrażenia. Stwór taki umieszczony został na zboczach Karkonoszy między Śnieżką a Kowarami. To straszydło z Gór Ryfejskich Niemcy nazwali później Riphen Zabel, potem przechrzcili na Rübenzahl, zaś Polacy po II wojnie światowej przetłumaczyli to jako Liczyrzepa.
Czeski humanista Baltimus w swych miscellaneach z 1679 r. podaje, że różni zwą te góry: Karkonoszami (Cerconossios) albo Górami Ryfejskimi (Rhipaeos Montes) lub Górami Obrovskimi, zaś niemcy używają nazwy Riesen Gebirge lub Góry Śnieżne. Na mapie Stanisława Staszica z jego dzieła "O ziemiorództwie Karpatów i innych gór i równin Polski", w miejscu, gdzie znajdują się Karkonosze, występuje nazwa "Góry Welikońskie".
Fragment mapy z powojennego wydania "O ziemiorództwie Karpatów..." Stanisława Staszica,
obejmujący wraz z częścią Dolnego Śląska i Wielkopolski - Welikonskie Góry (Karkonosze)
ze Schnee kape (Śnieżką)
Wszystkie pasma górskie leżące na północy Czech określano wspólną nazwą i nazywano najczęściej Górami Czeskimi (zachowała sie ona w obecnej nomenklaturze w postaci nazwy Masyw Czeski). Występowały też nazwy takie jak "Góry Olbrzymie", która to dotyczyła zwykle samych Karkonoszy, ale była ona również rozciągana na całe te góry zwane coraz powszechniej Sudetami.
Śnieżka od strony Równi pod Śnieżką na XIX wiecznej litografii
Karola Mattisa z Kowar
Niemcy całe pasmo tych gór, zamieszkałe przez mniejszość niemiecką, nazywali zwykle Sudetami i od 1938 roku (po aneksji terenów przez hitlerowską II Rzeszę) wprowadzili nazwę "Sudetenland" - jako urzędową nazwę prowincji . W jej skład wchodziły również Rudawy, uważane przez niektórych niemieckich geografów za część Sudetów, a które wg aktualnego podziału geograficznego stanowią odrębną krainę geograficzną, a nawet Szumawa. Polscy geografowie przyjmują, że na zachodzie Sudety kończą się na Górach Lużyckich.
Należy podkreślić, że Czesi mieli żal do Polaków, iż po II wojnie światowej przyjęli nazwę Sudety, jako kojarzącą się z polityczną nazwą "Sudetenland" i niemieckim nazizmem oraz użyli jej dla nazwania całego pasma gór graniczących z Czechami. Dziś sprzeciw wobec używania tej nazwy raczej zanika, choć faktem chyba jest, że w Czechach nie istnieje oficjalna, spójna nazwa geograficzna dla całych północnych gór tworzących naturalną granicę z Polską i Niemcami, a nadal używa się nazw poszczególnych pasm górskich.
Aktualnie wg polskich podziałów za obszar Sudetów uważa się: Karkonosze i Pogórze Karkonoskie, Góry i Pogórze Izerskie, Góry i Pogórze Kaczawskie, Rudawy Janowickie oraz Kotlinę Jeleniogórską, Kotlinę Kamiennogórską, Góry Kamienne, Góry i Pogórze Wałbrzyskie, Góry Sowie, Góry Bardzkie, Góry Stołowe, Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie, Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Złote, Góry Opawskie i Kotlinę Kłodzką, a po czeskiej i niemieckiej stronie tych gór do Sudetów zalicza się również (podaję nazwy spolszczone): Góry i Pogórze Łużyckie, Kotlinę Żytawską, Grzbiet Jestedsko-Kozakowski, Karkonoskie Podgórze, Broumowską Wierchowinę, Pogórze Orlickie, Zabrzeską Wierchowinę, Hanuszowicką Wierchowinę, Jesionik i Niski Jesionik.