20 maja 2020 r.
Korona Gór Polski 11/28
Pomysł wypadu na Ślężę rodzi się przy okazji koniecznego wyjazdu do Wrocławia. Zawsze w tamten rejon było mi jakoś nie po drodze, Ślęża bowiem leży w pewnej odległości od reszty pasm sudeckich. Stosunkowo blisko leży jednak od Wrocławia, dlatego postanowiliśmy w końcu zdobyć tę górę!
Ślęża (718 m): to najwyższy szczyt Przedgórza Sudeckiego a zarazem odizolowanego od pasm sudeckich Masywu Ślęży, który tworzy wraz z kilkoma innymi wzniesieniami. Mimo niewielkiej wysokości bezwzględnej, masyw ma imponujący wygląd ze względu na znaczną wysokość względną (ponad 500 m). To właśnie ten imponujący wygląd sprawił, że dawne plemiona zamieszkujące okolice zaczęły uważać ją za górę świętą. Poganie w tym miejscu wznosili ołtarze, rzeźby oraz odprawiali obrzędy, czcząc swoje bóstwa.
W miasteczku Sobótka u podnóża Ślęży jesteśmy o godz. 14:00. Zatrzymujemy się na Rynku, gdzie robimy zakupy na trasę. Znajduje się tutaj barokowy kościół św. Jakuba Apostoła z XIX w. oraz budynek ratusza bez wieży. W centralnej części placu znajduje się plastyczna, mapa masywu Ślęży.
Chwilę spacerujemy po rynku, a następnie podjeżdżamy na Przełęcz pod Wieżycą. Tutaj rozpoczynamy wędrówkę. Znajduje się tutaj schronisko PTTK „Pod Wieżycą”. Początki schroniska sięgają 1927 – ruch turystyczny był w tym okresie tak duży, że schronisko na Ślęży nie było w stanie przyjąć wszystkich potrzebujących noclegu, zbudowano wówczas niewielki budynek nazywając go Blücherbaude, na cześć feldmarszałka pruskiego Gebharda Leberechta von Blüchera. Z racji pandemii zamknięte, prowadzi tylko sprzedaż okienkową, znaczka turystycznego nie mają to ruszam, ale zanim ruszam zostaję zaczepiony przez osobę siedzącą pod schroniskiem. Kojarzy mnie, że jestem z regionu Gór Opawskich i uczestniczę w imprezach długodystansowych… ale ja gościa kompletnie nie znam
W końcu ruszamy na szlak, koloru żółtego, dość stromo po kamienistym szlaku wspinamy się na Wieżycę (415 m). W latach 1906-07 zbudowano tutaj kamienną (granitową), 15 metrową wieżę widokową Bismarcka, niestety tego dnia nieczynną. Wieżyca ma jeszcze jedną ciekawostkę, tym razem przyrodniczą, stoki góry porośnięte są dwoma rodzajami lasów: zachodni stok porastają kwaśne dąbrowy podgórskie z karłowatymi dębami, zaś wschodni lasy klonowo-lipowe.
Ruszamy dalej, schodzimy z Wieżycy, wędrujemy teraz po płaskim przez ciemne lasy liściaste kamienistą drogą. Jesteśmy przy posągu Panny z Rybą oraz niedźwiedzia. To granitowa rzeźba celtycka, powstała około 400-200 r. p.n.e., być może była niegdyś głównym miejscem kultu pogańskiego.
Dalej kamienistą, krętą drogą osiągamy szczyt Ślęży. Należy on do Korony Gór Polski jako najwyższy szczyt Przedgórza Sudeckiego, jest rozległy i bardzo zagospodarowany. Znajduje się tutaj schronisko PTTK, potężny nadajnik radiowo-telewizyjny o wysokości 137 m oraz kościół. Rozległa polana na szczycie często pokryta jest tłumem ludzi, dziś na szczęście jest w miarę spokojnie. Schronisko na Ślęży to już trzeci obiekt, pierwszy powstał tu w 1837 r. kolejne większe w 1852 r. oraz znane nam dziś powstałe z inicjatywy Ślężańskiego Towarzystwa Górskiego (Zobtengebirgsverein, ZGV) w 1807 r. Maszt RTCN powstał 1972 r. a zbudowano go „trudem ludu dolnośląskiego” o czym mówi antena-pomnik, podobno jest najlepszym pod względem pokrycia sygnałem obiektem nadawczym w Polsce. Historia kościoła na Ślęży sięga 1121 r. kiedy to powstał tu klasztor Maryi Panny, wówczas klasztory zakładane były w miejscach wcześniejszego kultu pogańskiego takim przykładem może być również Łysa Góra w Górach Świętokrzyskich. W XI w. w miejscu klasztoru książę świdnicko-jaworski Bolko II zbudował zamek obronny. W XVI w. na ruinach zamku Augustianie wznoszą drewnianą kaplicę, w 1702 r. zostaje rozbudowana. W 1834 r. piorun pali świątynie, ta zostaje odbudowana i w tej formie istnieje do dziś. Do kościoła prowadzą wysokie schody, niestety dziś jest zamknięty, w świątyni możemy podziwiać fundamenty średniowiecznego zamku. W wiacie na szczycie robimy dłuższy odpoczynek, w schronisku przez okienko zakupuje kolejny znaczek turystyczny do kolekcji.
Wrocław - centrum - Sky Tower
Wrocław
Wrocław
KGP 11/28: Ślęża - Przedgórze Sudeckie
[img]
https://1.bp.blogspot.com/-9gHyUiHC_ys/ ... edited.jpg[/img]
Postanawiamy udać się teraz na właściwy wierzchołek Ślęży z betonowo-metalową wieżą widokową o wys. 12 m. Wchodzimy na wieżę po metalowych drabinach. Widok z jej szczytu jest niesamowity. Widać niemal całe Sudety od Gór Opawskich, przez masyw Śnieżnika, Góry Sowie, Góry Kamienne, Góry Wałbrzyskie, Karkonosze, Rudawy Janowickie po Góry Kaczawskie. Z drugiej strony Zalew Mietkowski oraz Wrocław z dominującą bryłą Sky Towera, widać nawet Elektrownię Opole. Cieszymy oczy widokiem, jak tu pięknie, no i jesteśmy sami! Szkoda, tylko, że widoczność nie jest najlepsza, trzeba tu więc wrócić!
Wrocław - Sky Tower
Zalew Mietkowski
Zalew Mietkowski
Góry Sowie
Masyw Śnieżnika i Góry Bardzkie
Masyw Śnieżnika i Góry Bardzkie
Góry Opawskie - masyw Biskupiej Kopy
Góry Sowie
Góry Wałbrzyskie i Karkonosze
Góry Opawskie: masyw Biskupiej Kopy, Solna Hora i Pricny Vrch,
gGóry Opawskie
Góry Sowie
Góry Sowie
Elektrownia Opole
Góry Kamienne
Góry Sowie
Góry Kamienne
Schodzimy z wieży, chcemy jeszcze trochę okrążyć szczyt, wybieramy więc niebieski szlak kręto biegnący przez gołoborza granitu i gabra – skał, z których zbudowana jest Ślęża. Potem bezszlakowo, a następnie żółtym szlakiem wracamy na szczyt pod nadajnik.
Robi się już wieczór, niestety nie starczyło nam czasu na odwiedzenie innych miejsc w okolicy. Wracamy na Przełęcz po Wieżycą, trochę inną drogą stokiem Wieżycy, zachodzi słońce, pomiędzy drzewami udaje mi się ustrzelić aparatem kościół w Sobótce, a w tle mieniący się zachodzącym słońcu wrocławski wieżowiec Sky Tower…
Pierwsza wędrówka w Masywie Ślęży została zakończona, przeszliśmy 16 km. Ślężę oceniam pozytywnie, mimo, że bywa bardzo zatłoczonym miejscem (nam w tygodniu udało się wędrować w spokoju). Ma sporo ciekawostek, z czasów pogańskich i piękną panoramę na Sudety z wierzchołka. Mam do zobaczenia w tym masywie jeszcze kilka miejsc, których nie udało się odwiedzić tym razem. W ostatnim czasie jakoś mniej wędruje po górach (to też przez efekt pandemii: głupie zakazy, zamknięte granice, zawieszone środki komunikacji, odwołanie długodystansowych rajdów itd.) Częściej za to wybieram rower, przemierzam sporo km z aparatem, a wędrówki piesze ograniczam tylko do Biskupiej Kopy i okolic.
