Forum Sudety.it

tak sobie dyskutowalismy wczoraj z kumplem i pomyslalam co wy o tym sadzicie

Planowana sytuacja- wyjazd na babia. Kumpel uwaza ze najlepsze jest wsiasc w samochod, podjechac na krowiarki, wejsc jak najszybciej, miec poczucie zdobycia szczytu i dobrze spelnionego obowiazku, zrobic zdjecie dla udokumentowania ze byl, zejsc , wrocic.

a ja tego calkiem nie umiem zrozumiec, bo dla mnie wielka przygoda zaczyna sie juz w momencie wyjscia z domu, ba! nawet pakowania plecaka i kombinowania ekipy. Bo przeciez urok ma juz sama podroz pociagiem, mozna piwko wypic, poznac nowe osoby, dowiedziec sie gdzie jada i jakie maja plany, potem mozna w zywcu zjesc ziemniaczki i pograc na gitarce na PKSie, pogadac z kierowca na temat zimy w beskidach i tego czemu lubi swoj zawod.. a ladne widoczki zaczynaja sie juz po drodze, a i wioska u podnoza ma swoj klimat, gdy miejscowi obkladaja chalupy drewnem, i z menelkiem pod sklepem mozna zamienic pare slow.. po drodze na szczyt mozna znalezc fajny szalasik na jakis przyszly nocleg, mozna zapatrzec sie na robaczka idacego sciezka, powachac kosodrzewiny, posluchac wiatru wyjacego w starych zaroslach... i nawet nie koniecznie wejsc na sam szczyt a pomimo to miec duzo radosci, satysfakcji i wspomnien z wyjazdu.

a jak wy podchodzicie do wyjazdow w gorki???



a zeby bylo bardzoej sudecko zamiast babiej moze byc snieznik, a zamiast krowiarek np. kletno

Faktycznie to sudeckie OT, ale Babia jest tego warta.

Masz absolutną rację, Bubo. W zeszłym roku we wakacje było jeszcze widać ślady osuwiska sprzed kilku lat (po którym m. in. wyłączony został z użytkowania fragment czerwonego szlaku - głownego szlaku zachodniobeskidzkiego).
Poza tym, Babia to nie tylko szczyt, to cały masyw, z którego podziwiać można przepiękne panoramy Pilska i całego masywu Beskidu Żywieckiego czy Śląskiego, nadto górki na wschód... A jakie wschody / zachody słońca...
Nie, "zaliczenie" Babiej w 1/2 dnia to świętokradztwo.

Co do piwka w pociągu, to przekonaliśmy się z Walterem02 w marcu, że jednak nie wolno (http://forum.sudety.it/viewtopic.php?p=1613#1613).

Bardzo podoba mi się punkt w Twoim planie dot. rozmowy z menelkiem .

Oboje macie rację Ja mimo moich "wyczynowych" (he, he) ciągot zawsze zabieram aparat fotograficzny i nigdy nie lecę w góry na złamanie karku, po to żeby jak najszybciej dojść / dobiec do celu. Zawsze szykuję sobie po drodze jakiś obiekt, będący celem takiej, nawet najszybszej wyprawy. Jak chcę tylko pobiegać, to wybieram Park Południowy albo wały wzdłuż Ślęzy.

Zgadzam sie w 100% z Bubą!
Góry to nie tylko szczyty i piękne panoramy. Góry to planowanie, pakowanie, dojazd, przyroda ożywiona, nieożywniona. Góry to pot na szlaku, to piwko (oranżada landrynkowa) w wioseczce na końcu świata, góry to mieszkańcy przysiółków, architektura regionalna, kuchnia, kultura..itd, itd...

Zauważyłem, że znakomita większość forumowiczów to mieszkańcy niedalekich okolic Sudetów. Czasami Wam zazdroszczę tej bliskości. Z drugiej jednak strony cieszę się,że wyjazd w Góry Bystrzycki czy Sowie, to dla mnie duża eskapada,a nie weekendowy wypadzik.

Pozdrawiam z Pomorza.

Co do piwka w pociągu, to przekonaliśmy się z Walterem02 w marcu, że jednak nie wolno

Apollo - masz rację, ale to było dopiero w piątym pociągu... :D

Co do tematu, to jednak mi pozostaje niesmak w sytuacji, jeżeli postawimy sobie coś za cel i tego nie zrealizuję, ale sprawa całkowicie się zmienia, jeżeli cele wycieczki sforuujemy np. "eksploracja terenów pomiędzy A i B" => i już wracamy z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku.... :D

Dla mnie droga, bycie w ruchu jest celem. Celem jest również kontakt z przyrodą, kontemplacja natury tego co w niej piękne, przerażające i przemijające.
Lubię wyczyn, lubię w zapale mozolnie zdobywać w słońcu i w mrozie szczyty i eksponowane miejsca, gąszcze, młodniki, chaszcze, skałki, etc etc ale bez przesadnej sportowej rywalizacji. Lubię także nocować i obozować przy ognisku pod gołym niebem. Być jak najbliżej gór i lasów.
To, o czym chciałbym opowiedzieć najlepiej oddaje Miloslav Nevrly w swojej książce "Karpackie gry" Oto dwa rozdziały z jego pracy:

http://forum.sudety.it/viewtopic.php?t=691

http://forum.sudety.it/viewtopic.php?t=690

U mnie jest podobnie jak u Rafała.

Te powyższe twarzyczki to kolejnośc moich reakcji: dwie pierwsze to podnóże góry, potem dalsza - podejście, blisko szzcytu i ostatnia - szczyt/skałka/czubek smreka zdobyty.

Myślę, że ważne jest i jedno i drugie. Dla mnie wpaniałe jest to, że w ogóle jestem w górach, ale skoro już w nich jestem, to chcę coś w nich zobaczyć, na coś się wdrapać etc. etc.