Tym razem celem wycieczki były okolice Branic (okolice, a nie szpital psychiatryczny, tam przyjdzie jeszcze na nas czas
), tzw Worek Branicki oraz czeskie pogranicze od Uvalna do Opavy.
Pogoda jaka była, taka była, ale w listopadzie raczej nie ma się spodziewać niczego lepszego. Tym razem zarzuciliśmy dojazd pociągiem na rzecz samochodu, co prawda kiedyś można było dojechać do Głubczyc pociągiem, a nawet z Głubczyc do Krnova, ale to były bardzo odległe czasy. Więc przyjechaliśmy do Branic, i zostawiliśmy auto w pobliżu branickiego centrum spotkań i życia lokalnej ludności jakim jest Biedronka, i dalej udaliśmy się rowerami.
Branice- Zamek.
Tuż obok jest czynna gorzelnia. Produktów nie degustowaliśmy.
Widoczny na dole zdjęcia płot stanowi granicę państwową Polska- Czechy.
Pojechaliśmy do Uvalna i wypluwając płuca dotarliśmy do wieży widokowej.
Wewnątrz wieży znajdują się grobowce dawnych właścicieli, a na zewnątrz widoczna tablica.
Co prawda wieża poza sezonem turystycznym jest nieczynna, ale na drzwiach jest podany telefon do Ubecnego Urada, gdzie można wcześniej zaanonsować chęć wejścia na wieżę. Ale i tak widok spod wieży jest ciekawy.
Widoczna na drugim planie miejscowość to polskie Boboluszki, ale na horyzoncie czeskie wzgórza, które atakowałem na I etapie.
Pod wieżą jest gospoda "Straziste", o której więcej pisałem w wątku: http://forum.sudety.it/viewtopic.php?t=4090&start=15
A to ogólny widok na Uvalno.
Lodenice- pałac, obecnie dom weselny.
W Lodenicach jest też drugi pałacyk, obecnie Materska Skola czyli przedszkole.
Dzierżąc pompkę rowerową w ręku przyłączyliśmy się do przesłania pokoju niesionego przez czeskiego żołnierza.
Stemploviec - kolejny pałacyk. Obecnie siedziba firmy, więc musieliśmy zadowolić się zdjęciem przez płot.
Neplachovice - ten pałacyk na szczęście jest dostępny.
Odkryliśmy, że z Krnova do Opavy wzdłuż toru kolejowego, wiedzie nowo zbudowana fantastyczna ścieżka rowerowa, którą dojechaliśmy Drżkovic, gdzie powróciliśmy na polską stronę, do Dzierżkowic. Z Dzierżkowic powróciliśmy do Branic szlakiem rowerowym wytyczonym po mniej fantastycznej drodze polnej, więc do Wysokiej skutecznie schlastaliśmy się błotem.
Wysoka- n-ty pałacyk.
Mieliśmy jeszcze zawitać do Boboluszek, ale zrobiło się ciemno, więc powróciliśmy do Branic, i zapakowawszy się do auta, ponownie pojechaliśmy do gospody Straziste w Uvalnie coś zjeść, wieszając psy po drodze, że byłem kierowcą i musiałem sobie odmówić złocistego dodatku do smażenego syra
I tak przyjemnie zakończyliśmy wycieczkę pokonawszy 40 km.
A po przejechaniu rower jest dwa razy ciezszy niz przed 
